Mei 18
Je verlangt niet naar meer omzet,
nog meer projecten
of een nóg vollere agenda.
Je verlangt naar erkenning.
Je verlangt niet naar een luxere auto,
een groter huis
of meer designer kleding.
Je verlangt naar gezien worden.
Je verlangt niet naar nóg meer to-do’s,
maar naar een uitweg
uit je onrustige binnenwereld.
Naar het vermogen om te ontspannen.
Om te zijn, in plaats van altijd maar te doen.
Want als je bent opgegroeid zonder onvoorwaardelijke liefde, zonder consistente bevestiging, aanmoediging en waardering, ontwikkelt je systeem al vroeg strategieën om dat gemis te compenseren.
Een kind heeft spiegeling nodig om te voelen:
ik mag er zijn
ik ben waardevol
ik doe ertoe
Wanneer die spiegeling ontbreekt,
gaat je systeem zoeken in het doen.
In functioneren, presteren en productief zijn.
Zo ontstaat bewijsdrang.
Niet vanuit ambitie, maar vanuit een innerlijk tekort en angst.
Een klein meisje of jongetje.
Dat zich niet gezien voelde.
Je leeft op de kick van moeilijke projecten.
Onbereikbare partners.
Deadlines en drama’s die je in de actiestand houden.
Hardwerken, altijd `aan` staan en alles geven.
Adrenaline wordt je drijfveer en controle voelt als grip.
En je noemt het leven.
Maar eigenlijk ben je aan het overleven.
En diep vanbinnen ben je doodmoe.
Van het strijden.
Van de innerlijke onrust die nooit écht stopt.
Heling zit niet in nóg meer bereiken,
niet in compensatie in de buitenwereld.
Heling gaat niet over vechten tegen de symptomen
van hard werken, jezelf bewijzen en te veel geven.
Maar over het helen van de onderliggende pijn.
Het verwerken van je trauma, je kindspijn en de verwondingen die je onderweg opliep.
Je mag je bewust worden van de interpretaties die jouw systeem continu maakt.
Zodat je zenuwstelsel kan zakken uit overleving en jij je eindelijk veilig kunt voelen in rust, in verbinding en bij jezelf.
Wil je hier meer over weten?
Luister dan eens naar de volgende podcast afleveringen:
#104: Altijd dóórgaan: (over)leven vanuit overdrive en bewijsdrang
#97: Angst voor tekort
#94: Onveilige hechting, triggers en automatische patronen
Reageer hieronder met `herkenbaar` en ik stuur je de link naar de podcast. ❤️
Liefs,
Amber
...
Mei 17
Deze angst ontstaat meestal in een jeugd waarin de wereld om je heen niet voorspelbaar, betrouwbaar of geruststellend was.
Denk aan:
• Emotionele verwaarlozing, ouders die afwezig waren en/of vooral met zichzelf bezig waren
• Opgroeien met (een) onbetrouwbare ouder (s). Een ouder die beloftes maakte, maar ze niet (consistent) nakwam.
• Opgroeien bij een ouder met psychische problemen of verslaving
• Steeds moeten verhuizen of school wisselen
• Ernstig gepest worden of buitengesloten zijn
• Plotseling verlies (van een ouder, of familielid)
In zo`n omgeving trek je als kind een fundamentele conclusie: “Ik moet het zelf doen. Er is niemand die voor mij zorgt, niemand die mij komt redden, niemand die me geeft wat ik nodig heb. ”
En dus ontwikkel je een zenuwstelsel dat altijd op scherp staat. Altijd bezig is met het voorkomen van verlies. Het beheersen van de omstandigheden.
De controle houden op situaties, geld, tijd, prestaties, jezelf en anderen. En dat maakt het ongelooflijk moeilijk om écht te ontspannen, te genieten en te ontvangen.
Nu heb je een volwassen leven opgebouwd, met controle, richting en succes.
Maar je systeem vertrouwt de rust niet.
Zodra het stil wordt, voelt het alsof je in een zwart gat valt, in plaats van dat je kunt genieten van de rust, van wat je hebt opgebouwd.
Je blijft doorgaan, met werken, met fixen, regelen, op je nemen, to-do lijstjes afvinken, hem sturen en proberen te veranderen, met over analyseren...
Met uitputting als gevolg.
Wil je hier meer over weten?
Reageer hieronder met "herkenbaar" en ik stuur je de link naar podcast ❤️🫶🏻
Liefs Amber
...
Mei 15
Oh, en mijn moeder?
Die werkt inmiddels in mijn praktijk als gecertificeerd adem- en breathworkexpert.
Vanuit onze eigen doorleefde levenservaring en kennis begeleiden we anderen naar innerlijke rust en gezonde verbindingen.❤️
Wil je alles weten over jeugdtrauma, opgroeien bij emotioneel onbeschikbare ouders, codependency, relatie- en liefdesverslaving?
Luister dan eens naar de Amber Stinissen Podcast.
Met ruim 400.000 downloads en een 5-sterrenbeoordeling op basis van 735 reviews ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Reageer hieronder met “podcast” en ik stuur je de link.
Wil je met mij samenwerken?
Meld je dan via de website aan voor de wachtlijst van het exclusieve 1-op-1 traject.
Liefs Amber
...
Mei 12
Wanneer je als kind leert dat liefde, veiligheid of verbinding afhankelijk zijn van hoe goed jij je aanpast aan anderen, ontstaat er vaak een diep patroon van zelfverloochening.
Je leert dan onbewust dat jouw gevoelens minder belangrijk zijn dan die van anderen. Dat je rekening moet houden met de behoeften van de ander, je niet tot last mag zijn, en verantwoordelijkheden draagt die niet van jou is.
Je blijft incasseren terwijl je jezelf groot houdt. Niet vanuit vrije wil, maar vanuit overleving.
Bijvoorbeeld omdat je opgroeit bij ouders die emotioneel onveilig, overbelast, instabiel, afwezig, kritisch, verslaafd, ziek of onvoorspelbaar zijn. Je leert om te scannen, te anticiperen en te voorkromen, en jezelf aan te passen. Je geeft je eigen ruimte op om de harmonie te bewaren en conflicten, spanning, en verlies van verbinding te voorkomen.
In je volwassen leven ben jij steevast degene die:
• extreem begripvol is;
• altijd klaarstaat;
• moeilijk grenzen stelt;
• zichzelf wegcijfert;
• conflicten vermijdt;
• anderen feilloos aanvoelt;
• verantwoordelijkheid draagt voor gevoelens van anderen.
Maar onder dat ogenschijnlijk behulpzame gedrag zit vaak een zenuwstelsel dat gevaar koppelt aan voor jezelf kiezen.
Dus zodra je nu je grens aangeeft, ruimte inneemt of trouw probeert te blijven aan jezelf, komt er geen rustig gevoel omhoog, maar schuld, onrust, angst of spanning. Niet omdat je iets verkeerd doet, maar omdat je systeem ooit heeft geleerd dat dit gevaarlijk was voor de verbinding.
Daarom kun je rationeel gezien wéten dat je grenzen mag stellen, maar het emotioneel (bijna) niet verdragen.
De kern van jeugdtrauma en codependency: je hebt geleerd loyaal te zijn aan anderen, maar niet aan jezelf.
Wil je hier meer over weten?
Luister dan eens naar podcastaflevering
#78: Je altijd schuldig voelen
Reageer hieronder en ik stuur je de link ❤️
Liefs Amber
...
Mei 11
Een schadelijke cocktail van conditionele liefde en religieuze schuld als voedingsbodem voor traumabinding.
Belangrijk om hierbij te benoemen is dat dit soort patronen vaak worden gevormd binnen systemen waarin religie, leefregels of overtuigingen worden misbruikt om macht, controle en gehoorzaamheid af te dwingen. Het gaat hierbij dus niet om één specifieke religie of stroming, maar om de manier waarop angst, schuld en autoriteit worden ingezet.
Wat al deze systemen met elkaar gemeen hebben, is dat je al op jonge leeftijd haarfijn leert wat je moet doen om erbij te horen, liefde te ontvangen, straf te ontlopen en veilig te blijven.
Wanneer je opgroeit, neem je deze geconditioneerde reacties onbewust mee naar je volwassen relaties.
Je voelt je aangetrokken tot partners waarmee je de patronen uit je jeugd kunt herhalen. Niet omdat het goed voor je is, maar omdat het vertrouwd voelt.
Wil je meer weten over traumabinding en destructieve, ongezonde liefdesrelaties?
Luister dan eens naar de Amber Stinissen Podcast met 400.000 downloads en een 5-sterrenbeoordeling op basis van 735 reviews ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Reageer hieronder met “podcast” en ik stuur je de link.
Als codependency- en hechtingsexpert, gespecialiseerd in relatiedynamieken, hechtingsproblematiek en verstoorde ouder-kindrelaties zoals parentificatie, begeleid ik succesvolle ondernemers naar veilige verbindingen en vervullende relaties.
Wil je met mij samenwerken meld je dan aan voor de wachtlijst van het exclusieve 1-op-1 traject via de website.
Liefs Amber ❤️
...
De allereerste verbinding in je leven is die met je moeder.
Het is haar taak om zich te verbinden met jou, zodat jij je veilig, welkom en onvoorwaardelijk geliefd voelt.
Als jouw moeder door onverwerkt trauma, onveilige hechting, psychische problemen, verslaving, depressie of om wat voor reden dan ook niet emotioneel beschikbaar is, dan is ze niet in staat om jou te geven wat je nodig hebt, en daarmee een diepe, veilige verbinding aan te gaan.
Onbewust legt ze haar (emotionele) tekortschieten bij jou neer. Onmogelijk om niet aan de verborgen claim en verwachting te voldoen, ga jij voor haar `zorgen` en verlaat je jezelf.
Hierdoor is er weinig echte ruimte voor jou om echt kind te zijn en je onvoorwaardelijk geliefd te voelen. Je bent lasten gaan dragen die niet van jou zijn en je bent gefocust op je omgeving om te checken wat er van jou verwacht wordt.
De manier waarop je hebt geleerd om liefde, veiligheid en verbinding te ervaren (of juist het gebrek daaraan) vormt de blauwdruk voor je latere liefdesrelaties.
Onbewust herhaal je destructieve patronen, omdat ze vertrouwd voelen.
De emotionele leegte, het gebrek aan wederkerigheid en de voortdurende strijd om ‘goed genoeg’ te zijn, weerspiegelen de patronen uit je je jeugd.
Trauma, pijn en onvervulde behoeften worden (onbewust) van generatie op generatie doorgegeven. Als jouw moeder zelf nooit heeft ontvangen wat zij nodig had van haar moeder, kon ze het jou misschien ook niet geven.
Ik heb een helende visualisatie voor je opgenomen voor het helen van je vrouwenlijn.
Tijdens deze visualisatie stap je uit de oude verstrikking van generatietrauma, zodat je jouw plek weer kunt innemen en zodat je niet langer hoeft te dragen wat niet van jou is.
Zodat je jouw zelfliefde en je vermogen om gezonde relaties te creëren en aan te trekken kunt versterken.
Reageer hieronder met `doorbreken`
en ik stuur je de link naar de visualisatie. ❤️
Liefs,
Amber
...