Gratis - Amber Stinissen

Ga naar de inhoud

€0.00 0 Winkelwagen

Home
Aanbod
- 1 OP 1 TRAJECT
- ONLINE PROGRAMMA
Wachtlijst
- Schrijf je in voor de wachtlijst
Gratis
Klantverhalen
Contact

Home
Aanbod
- 1 OP 1 TRAJECT
- ONLINE PROGRAMMA
Wachtlijst
- Schrijf je in voor de wachtlijst
Gratis
Klantverhalen
Contact

VOLG MIJ OP INSTAGRAM
@AMBERSTINISSEN_

De manier waarop je naar je partner kijkt, wat je

De manier waarop je naar je partner kijkt, wat je van hem of haar verlangt, hoopt, nodig hebt of zelfs eist, is diep geworteld in je kindertijd.

In wat je als kind wel kreeg. En vooral in wat je níét kreeg.

Wanneer je opgroeit bij ouders die jou emotioneel verwaarlozen (door eigen onverwerkte trauma's en tekortkomingen) dan wordt voor jouw brein de aanwezigheid van je ouder (nabijheid en intimiteit) gekoppeld aan angst, onzekerheid en verlating (angstige hechting), afwijzing of verstikking (vermijdende hechtingsstijl) of beide (gedesoriënteerde hechtingsstijl).

Wanneer je opgroeit, neem je deze (geconditioneerde) reacties mee naar je volwassen relaties.

Je voelt je aangetrokken tot partners waarmee je de patronen uit je jeugd kunt herhalen, niet omdat het goed voor je is, maar omdat het vertrouwd voelt.

Je probeert (onbewust) alsnog te ontvangen waar je toen naar hunkerde: bevestiging, veiligheid, echte aandacht en waardering,

Of je doet juist alles om maar niet te voelen wat je toen voelde. Je trekt je muren op, sluit je af of steekt je kop in het zand.

Je reageert op je partner zoals je vroeger ook op je ouder reageerde, door je patronen van vroeger te herhalen (pleasen, strijden, vluchten, jezelf bewijzen, vastklampen of afstand nemen).

Je onbewuste verwachtingen over liefde zijn geen reactie op het heden, maar een projectie van het verleden.

Daarnaast uit je waarschijnlijk ook weggestopte boosheid, frustratie en verdriet op je partner waar vroeger bij je ouders geen ruimte voor was.

Je komt in een vicieuze cirkel terecht waarin je oude pijn blijft herbeleven.
Niet omdat je dat wil. Maar omdat je systeem niets anders kent.

Door zicht te krijgen op deze oude, ingesleten patronen en hun oorsprong, kun je de vicieuze cirkel waarin je terechtgekomen bent gaan doorbreken.

Dat is de sleutel tot het herstellen van verbinding met jezelf én met de ander en précies wat ik je leer in mijn programma 'Doorbreek je ongezonde liefdespatronen' .

Reageer hieronder met een 'liefde' en ik stuur je de link naar het programma. Honderden gingen je voor! 🫶🏻❤️

Liefs,

Amber

En bij beschikbare partners, raak je verveeld. Je

En bij beschikbare partners, raak je verveeld.
Je voelt het ‘gewoon niet’.
Saai.

Hét spanningsveld van gedesorganiseerde hechting in relaties.

Gedesorganiseerde hechting ontstaat wanneer je opgroeit bij ouders die voor jou zowel een bron van liefde als van angst zijn. Wanneer de ouder die je zou moeten beschermen ook degene is die jou bang maakt, met gedrag dat voor een kind beangstigend is, afgewisseld met verstikkende, niet op jou afgestemde aandacht en liefde, raakt je systeem in verwarring.

Je weet nóóit waar je aan toe bent. Hierdoor ontwikkel je geen consistente strategie om met de onveiligheid om te kunnen gaan.
Je zenuwstelsel registreert geen enkele keuze als veilig. Verbinding voelt overweldigend en/of gevaarlijk, afstand voelt als verlatenheid en dus als doodsangst.

Die tegenstrijdigheid raakt letterlijk in het zenuwstelsel ingebakken.
Er ontstaat een interne splitsing:
één deel dat schreeuwt om nabijheid, en één deel dat vlucht, bevriest of afstoot zodra het te dichtbij komt.

Je toont vaak tegenstrijdige reacties in relaties, zoals toenadering zoeken en tegelijkertijd afstand houden.
Je wilt meerdere dingen tegelijk en zit chronisch in een innerlijke tweestrijd.
Je gedrag is moeilijk te voorspellen, waardoor anderen niet weten wat ze kunnen verwachten.

Er is altijd een aanwezige angst in relaties, wat kan leiden tot vermijding of ambivalent gedrag (je wilt iets, maar toch ook niet).

Je hebt een intens verlangen naar aandacht en liefde, maar ziet de ander ook als potentiële wolf in schaapskleding, wat ervoor zorgt dat je je niet écht hecht.

Wil je hier meer over weten?❤️

In podcastaflevering #74 vertel ik je hoe jij je relatie(s) kunt verbeteren wanneer je gedesorganiseerd gehecht bent.

Reageer hieronder met ‘podcast’ en ik stuur je de link.

Liefs,

Amber

Chronische verwaarlozing is één van de meest onder

Chronische verwaarlozing is één van de meest onderschatte, maar ook meest schadelijke vormen van jeugdtrauma.

Een gebrek aan basisveiligheid, vaak gecombineerd met rolomdraaiing: jij moest als kind al de volwassene zijn.

Er was niemand die je opving. Niemand die zei: “Het komt goed. Ik zie jou. Ik bescherm jou.”
Je stond er letterlijk alleen voor. Dat betekent dat je nooit echt hebt kunnen leunen op je ouder(s).

Het brein van een kind heeft veiligheid en verbondenheid nodig in de vorm van co-regulatie, getroost worden, uit mogen huilen, net zoals het lichaam zuurstof nodig heeft.

Wanneer de mensen die je deze veiligheid zouden moeten bieden dat niet (of onvoldoende) doen, en in plaats daarvan juist de bron van onveiligheid zijn, schakelt je systeem noodgedwongen over op overleving.

Leunen voelt niet veilig, afhankelijk zijn voelt bedreigend.

Je isoleert jezelf wanneer het moeilijk wordt, niet omdat je dat wilt, maar omdat je systeem heeft geleerd dat toch niemand je komt redden.

Niet omdat je wilt, maar omdat je gevoelsmatig niet anders kunt.
Niet om op te laden, maar om weer te kunnen ademen.
In je volwassen leven laat deze geschiedenis diepe sporen na.

In je volwassen leven laat deze geschiedenis van verwaarlozing diepe sporen na.
Je schommelt tussen wanhoop (het komt nooit meer goed met mij) en twijfel (was het wel echt zo erg?).

Je voelt je vaak alleen en leeg, ondanks alles wat je hebt bereikt. Je zoekt controle via werken, doelen afvinken en alles willen regelen. Tegelijkertijd leeft er onder alles een diepe hunkering naar veiligheid, rust en liefde.

Verslavingen, of het nu gaat om relaties, aandacht, werk, topsport, shoppen, eten of zelfs denken en overanalyseren, geven korte momenten van verlichting. Maar onderliggend blijft de zelfafwijzing bestaan.

Dit verklaart waarom je nu nog steeds moeite hebt met:
• Vertrouwen (in anderen én in jezelf).
• Voelen en aangeven van grenzen.
• Ontspanning toelaten zonder schuldgevoel.
• Voor jezelf zorgen zonder te vervallen in overdrive of faalangst.

In podcastaflevering #92: Chronische verwaarlozing in je jeugd

Vertel ik je er meer over.
Reageer hieronder met 'podcast' en ik stuur je de link.

Amber ❤️

De wortel voor de aantrekkingskracht tot een emoti

De wortel voor de aantrekkingskracht tot een emotioneel onbereikbare man (of vrouw) ligt in je kindertijd.

Wanneer (een van) je ouders niet betrouwbaar waren in de liefde die ze je gaven, was er altijd een bepaalde spanning of je afwijzing en afkeuring zou ontvangen of liefde en steun.

Je bent het gewend om heel hard te werken voor iemand die jou niet écht ziet staan.

Dit spanningsveld blijf je opzoeken bij je partner. Je ervaart deze spanning als aantrekkingskracht en liefde, maar in feite is het een onbewuste herkenning vanuit je kindertijd (herkenning = veiligheid)

Daarnaast zorgen de kruimels van aandacht en waardering net als bij iedere andere verslaving voor een enorme dopamine kick, waardoor je steeds meer wilt hebben van dat wat je niet kunt krijgen.

Iedere broodkruimel, ieder lief woordje of blijk van interesse versterkt jouw valse hoop dat deze partner op een dag helemaal voor jou zal kiezen.

Deze "winst" van aandacht & liefde voelt even geweldig, maar na deze high volgt altijd weer een low, waardoor je weer heel hard gaat werken om dat gevoel terug te krijgen.

Je bent ervan overtuigd dat "de liefde er is", en zal er alles aan doen om deze weer terug te winnen, net als een gokverslaafde na een kleine winst door blijft gokken, om vervolgens leeg achter te blijven.

Je brein raakt verslaafd aan de dopamine shots en hoge pieken die de onbeschikbare partner met zich meebrengt.

Een betrouwbare partner is niet instaat ditzelfde gevoel bij je op te wekken, omdat hij door zijn consistente, stabiele aanwezigheid geen hoge pieken en diepe dalen creëert, en dus ook geen intense gevoelens die jij bent gaan interpreteren als liefde. Hierdoor voelt deze partner saai, terwijl het eigenlijk gaat over betrouwbare liefde die jij niet kent.

Wil je hier meer over weten?
In podcastaflevering #93 vertel ik je er alles over.

Reageer hieronder met 'podcast' en ik stuur je de link.❤️

Als codependency- en hechtingsexpert, gespecialiseerd in relatiedynamieken begeleid ik succesvolle vrouwelijke ondernemers naar veilige verbindingen en vervullende relaties.

Wil je met mij samenwerken meld je dan aan voor de wachtlijst van het exclusieve 1-op-1 traject via de website.

KVK: 80085598
Algemene voorwaarden
Privacy Statement
2025 Webplace4u.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.