Je houdt niet vast aan wie hij is, maar aan wie hij zou kúnnen zijn.
Niet aan de realiteit, maar aan het potentieel dat je in hem ziet.
Je klampt je vast aan de (broodkruimels van) momenten waarop er wél verbinding was.
Aan die blik, dat ene gesprek, die dag waarop het goed voelde.
Aan het idee van wat jullie samen zouden kúnnen zijn... als hij zou veranderen, kiezen, groeien...
En dus blijf je hopen.
Niet omdat de relatie gezond is,
maar omdat je hoopt dat het ooit goedkomt.
Je houdt je vast aan die hoop,
zoals je als kind ooit hoopte dat je vader of moeder wél beschikbaar zou worden,
je wél zou zien, wél zou kiezen.
Als kind leerde je al vroeg:
als jij maar genoeg geeft,
niet teveel nodig hebt, zorgt voor de ander,
dan komt het misschien wel goed.
Dan worden je ouders alsnog de veilige plek die je zo nodig had.
Dan komt er wél liefde.
Het was jouw manier om te overleven in een wereld waarin liefde niet vanzelfsprekend was. Je creëerde de illusie dat jij zélf de sleutel was tot verandering.
En dus gaf je alles.
Nu, in je volwassen relaties, herhaal je dat patroon. Je valt op emotioneel onbeschikbare partners in de hoop dat jij degene bent die hen kan openen, redden en veranderen.
Wat je mist, is niet hém.
Wat je mist is erkenning,
waardering en onvoorwaardelijke liefde.
Zolang je blijft verlangen naar wie hij zou kunnen worden, kun je niet zien wij hij NU werkelijk is.
En kun je hem niet loslaten.
En elke keer dat je dat niet doet,
laat je eigenlijk jezelf los.
Je verlaat jezelf.
Je leeft in een toekomst die er niet is,
terwijl het heden steeds pijnlijker wordt.
Iets in jou fluistert dat je niet moet opgeven.
Dat hij ook z`n best doet, dat het dit keer anders is.
Dat als hij maar inziet hoeveel jeugdtrauma hij heeft, hij kan veranderen..
En voor je het weet zit je weer in een dynamiek van aantrekken en afstoten.
Van hoop en teleurstelling.
Je verliest jezelf in het aanpassen, pleasen en dragen van de relatie.
Wil je hier meer over weten?
Reageer hieronder met "herkenbaar" en ik stuur je de link naar mijn nieuwste podcastaflevering:
#110: Blijven hopen dat hij verandert
Liefs Amber ❤️
...
