Ga naar de inhoud
€0.00 0 Winkelwagen
  • Home
  • Aanbod
    • Het exclusieve 1-op-1 traject
    • Doorbreek je ongezonde liefdespatronen
    • De sterke dochter: stap uit het script
  • Wachtlijst
    • Schrijf je in voor de wachtlijst
  • Gratis
    • Podcast
    • Private podcast: trekken aan een dood paard
    • Online gids: doorbreek je Codependency patroon
    • Online gids hechtingsstijlen
  • Klantverhalen
    • Klantberichten
    • Het verhaal van Romé
    • Het verhaal van Coco
    • Het verhaal van Claire
    • Het verhaal van Charlie
    • Het verhaal van Charlotte
    • Het verhaal van Willemijn
    • Het verhaal van Anne-Fleur
    • Het verhaal van Rosanna
    • Het verhaal van Julia
    • Het verhaal van Daphne
    • Het verhaal van Sara
    • Het verhaal van Chloë
    • Het verhaal van Sofia
    • Het verhaal van Carmen
    • Het verhaal van Naomi
    • Het verhaal van Kim
    • Het verhaal van Christa
    • Het verhaal van Saskia
  • Contact
  • Home
  • Aanbod
    • Het exclusieve 1-op-1 traject
    • Doorbreek je ongezonde liefdespatronen
    • De sterke dochter: stap uit het script
  • Wachtlijst
    • Schrijf je in voor de wachtlijst
  • Gratis
    • Podcast
    • Private podcast: trekken aan een dood paard
    • Online gids: doorbreek je Codependency patroon
    • Online gids hechtingsstijlen
  • Klantverhalen
    • Klantberichten
    • Het verhaal van Romé
    • Het verhaal van Coco
    • Het verhaal van Claire
    • Het verhaal van Charlie
    • Het verhaal van Charlotte
    • Het verhaal van Willemijn
    • Het verhaal van Anne-Fleur
    • Het verhaal van Rosanna
    • Het verhaal van Julia
    • Het verhaal van Daphne
    • Het verhaal van Sara
    • Het verhaal van Chloë
    • Het verhaal van Sofia
    • Het verhaal van Carmen
    • Het verhaal van Naomi
    • Het verhaal van Kim
    • Het verhaal van Christa
    • Het verhaal van Saskia
  • Contact
  • VOLG MIJ OP INSTAGRAM
  • @AMBERSTINISSEN_
Wanneer je als kind te vroeg volwassen bent geword Wanneer je als kind te vroeg volwassen bent geworden, te veel en te vroeg taken op je hebt genomen die niet passend waren bij je leeftijd, je (emotioneel) bent gaan zorgen voor een van je ouders, belast werd met zorgen, ruzies, spanning en frustraties; dan heb je geleerd om met iedereen rekening te houden, behalve jezelf.

Jouw eigen behoeftes aan liefde, warmte en steun bleven uit. In plaats daarvan leerde je je aan te passen aan de wensen en behoeftes van de ander. Je had geen andere keus dan je af te keren van je eigen behoeftes, en je wijzer, sterker en verantwoordelijker te gedragen dan je werkelijk was.

Onbewust raak je gewend om je af te stemmen op de gemoedstoestand van de anderen in het gezin, en via het ontzien, afstemmen en dragen van lasten die niet van jou zijn, je plek te behouden in het gezin: die van de sterke dochter. 

Je leert om loyaal te blijven om de verbinding te behouden, maar ten koste van jezelf. 

Dat wordt je liefdesblauwdruk.
En die blauwdruk neem je mee in je volwassen (liefdes)relaties: in de partners die je aantrakt, de rol die je onbewust inneemt, en in de manier waarop je verbinding ervaart. 

Telkens weer beland je in relaties waarin jij degene bent die verantwoordelijkheid draagt. Die het wel even oppakt. Die zich groothoudt, ook wanneer het je eigenlijk te veel is.
De steunpilaar voor de ander, terwijl wat jij voelt, nodig hebt en ervaart onzichtbaar blijft..

In mijn nieuwe programma:
'De sterke dochter: stap uit het script'

help ik je om uit het oude script te stappen. Zodat je niet langer blijft herhalen wat ooit nodig was om verbonden te blijven, maar een innerlijk fundament van veiligheid in jezelf ontwikkelt, als basis voor veilige verbindingen en vervullende relaties.❤️

Reageer hieronder met 'doorbreken' en ik stuur je de link naar het programma.

Liefs Amber
Jij werd als kind al de volwassene, omdat je ouder Jij werd als kind al de volwassene, omdat je ouders vanuit hun eigen onverwerkte stukken en onvermogen emotioneel onvolwassen waren.

Misschien werd je geprezen voor hoe ‘volwassen’ je was. Hoe rustig, verstandig, zorgzaam, sterk. Maar diep vanbinnen voelde je je alleen. Niet gezien in wie je werkelijk was.

Je werd verantwoordelijk vóór je eraan toe was.

Niet omdat je dat wilde, maar omdat het moest. Omdat jij de stabiele factor moest zijn in een instabiele omgeving.

Niet elke emotioneel onvolwassen ouder is extreem grillig, impulsief, afwezig of zichtbaar getraumatiseerd. Sommige functioneren prima aan de buitenkant: ze hebben een goede baan, brengen je naar school, zorgen voor eten en structuur.

Maar ze zijn emotioneel niet beschikbaar.
Ze kunnen je niet dragen, niet spiegelen, niet écht zien. En dat laat diepe sporen na.
Want als je als kind geen ruimte kreeg om kind te zijn, om te voelen, om onhandig te zijn, afhankelijk te zijn, gedragen te worden, wanneer je te vaak op jezelf bent aangewezen en aan je lot werd overgelaten: dan ga je overleven.

Dan zet je jezelf opzij.
Dan word je een functioneel volwassen kind, met een onvervuld verlangen naar echte geborgenheid. Met een binnenwereld die nooit echt heeft kunnen opgroeien, omdat je overlevingsmechanismen het overnamen en er geen veilige ruimte was om je gevoelens, behoeften en kwetsbaarheid te ontwikkelen.

En precies dát speelt zich opnieuw af in je volwassen relaties, in andere vorm, maar met dezelfde pijn eronder.

Je past je aan, zorgt, begrijpt en ziet door de vingers…
Je vindt het moeilijk om ruimte in te nemen, om te leunen, en om jezelf bestaansrecht te geven in de relatie. Want diep vanbinnen voelt het alsof jij de hele relatie moet dragen.
Als jij het niet initieert, regelt, fixt, jezelf aanpast… dan gebeurt er niets.
 
Je slikt, gaat ver over je eigen grenzen, minimaliseert je behoeften en raakt steeds verder verwijderd van wat er vanbinnen werkelijk leeft. Misschien weet je rationeel gezien dat je liefde verdient.
Maar je zenuwstelsel heeft iets anders geleerd.

Wil je hier meer over weten? Reageer hieronder met 'herkenbaar' en ik stuur je de link naar de podcast ❤️
De manier waarop je hebt geleerd om liefde, veilig De manier waarop je hebt geleerd om liefde, veiligheid en verbinding te ervaren (of juist het gebrek daaraan) vormt de blauwdruk voor je latere liefdesrelaties. Onbewust herhaal je destructieve patronen, niet omdat ze goed voor je zijn, maar omdat ze onbewust vertrouwd voelen.

Automatisch neem je de rol van redder, fixer, pleaser en verantwoordelijke op je, omdat je hebt geleerd dat jouw behoeften er niet toe doen. Je bent het gewend om te geven in plaats van te ontvangen.

Dit maakt je de ideale match voor narcistische en manipulatieve partners, omdat zij precies dátgene nodig hebben.

De emotionele leegte, het gebrek aan wederkerigheid en de voortdurende strijd om ‘goed genoeg’ te zijn, weerspiegelen de patronen uit je jeugd.

Je ouders deden wat ze konden met wat zij hadden, maar nu ben jij aan zet.
Nu is het jouw tijd om te helen, om de intergenerationele traumaloop te doorbreken, om eindelijk terug te keren naar jezelf.

Zodat jij het niet hoeft door te geven.
Niet aan je kinderen.
Niet aan de mensen die je liefhebt.
En niet aan jezelf.

Helen gaat niet over schuld, maar over bewustwording.
Zodat je de pijn áchter je overlevingsstrategieën kunt doorvoelen en verwerken.

Niet via je hoofd, maar via je lijf, de plek waar alles wat je ooit hebt moeten inslikken nog ligt opgeslagen.

Wil je hier meer over weten?

Reageer hieronder met 'herkenbaar' 
en ik stuur je de link naar podcastaflevering:
#84: De behoeftige moeder en (emotioneel) afwezige vader 

Liefs Amber ❤️
Altijd gehaast, opgejaagd analyserend op hoe je zo Altijd gehaast, opgejaagd analyserend op hoe je zo snel mogelijk, zoveel mogelijk taken kunt uitvoeren, maar nooit écht in het hier-en-nu aanwezig.

Je zit constant in je hoofd, blijft situaties overanalyseren of voorspellen, wilt álles laten verlopen zoals jij in gedachten hebt en bent dwangmatig naar jezelf en anderen in alles dat móet gebeuren (op jouw manier) alsof de wereld vergaat als het niet gebeurt.

Dit heeft niets te maken met de taak, gebeurtenis of situaties zélf, maar een zenuwstelsel dat in overleefstand staat.

Dat constant alert is op gevaar of tekort dat dreigt, alsof ieder moment alles bij je weg kan vallen en alles mis gaat.

Je trekt partners aan die onbereikbaar zijn, passief en laks, partners die geen verantwoordelijkheid nemen voor hun leven en jullie relatie, partners waar je nooit écht dichtbij komt, waar je niet op kunt leunen, die met hun gedrag jouw wond bevestigingen: ik sta er alleen voor.

Wanneer je opgegroeit bent in een omgeving waar veiligheid, liefde en geruststelling niet onvoorwaardelijk aanwezig waren, door bijvoorbeeld plotselinge verlieservaringen of opgroeien bij emotioneel afwezige ouders / en disfunctioneel gezin, dan trek je als kind een fundamentele conclusie:

“ Niemand die mij komt redden, ik sta er alleen voor. ”

En dus ontwikkel je een zenuwstelsel dat altijd op scherp staat. Altijd bezig is met het voorkomen van verlies en het beheersen van de omstandigheden.

Nu heb je een volwassen leven opgebouwd, met controle, richting en succes.

Maar zodra het stil wordt, voelt het alsof je in een zwart gat valt, in plaats van dat je kunt genieten van de rust en van wat je hebt opgebouwd.

Je blijft doorgaan, met werken, met fixen, regelen, op je nemen, to-do lijstjes afvinken, hem sturen en proberen te veranderen, met over analyseren: om de leegte voor te zijn.

Juíst op de momenten waarop je probeert jezelf over te geven, te genieten en te ontspannen, voel je enorme onrust. Je zenuwstelsel slaat alarm en wilt je in het oude vetrouwde patroon van controle terugtrekken.

Wil je hier meer over weten?
Luister dan eens naar podcastaflevering
#97: Angst voor tekort

Reageer hieronder met 'herkenbaar'  en ik stuur je de link.
  • KVK: 80085598
  • Algemene voorwaarden
  • Privacy Statement
  • 2025 Webplace4u.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.